در پس درهای شیشه ای رویاها،
در مرداب بی ته آیینه ها ،
هر جا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم
یک نیلوفر روییده بود.
گویی او لحظه لحظه در تهی من می ریخت
و من در صدای شکفتن او
لحظه لحظه خودم را می مردم.

بام ایوان فرو می ریزد
و ساقه ی نیلوفر برگرد همه ی ستون ها می پیچد.
کدامین باد بی پروا
دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟
نیلوفر رویید ،
ساقه اش از ته خواب شفافم سر کشید.
من به رویا بودم ،
سیلاب بیداری رسید.
چشمانم را در ویرانه ی خوابم گشودم:
نیلوفر به همه ی زندگی ام پیچیده بود.
در رگ هایش ، من بودم که می دویدم.
هستی اش در من ریشه داشت،
همه ی من بود.
کدامین باد بی پروا
دانه ی این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟

دو پرنده بی طاقت در سینه ات آوازمی خوانند
تابستان از کدامین راه فرا خواهد رسید
تا عطش
آب ها را گوارا تر کند؟

چهار شنبه ۲۰ آبان روز تولد ساغر ه !

از همین جا تولدش رو بهش تبریک می گم

تولدت مبارک

ببخشید دیر به دیر

اونم وقتی کار دارم میام پیشت

اما اینو از ته قلب می گم

راستی راستی دوستت دارم

چون همیشه هر چی که ازت خواستم رو بهم دادی

کمکم کن خوددار باشم

کمکم کن پاک بمانم

کمکم کن

چقد دلم برات تنگ شده بود

کاش بمونم پیشت

می شه اگه یادم رفت

یا سرم شلوغ شد

بیایی و بهم سر بزنی؟!